skip to Main Content
۳ استراتژی برای افراد درون‌گرا تا بتوانند در جلسات صحبت کنند

۳ استراتژی برای افراد درون‌گرا تا بتوانند در جلسات صحبت کنند

صحبت در جلسات

شما باید صحبت کنید.
باید دیده شوید.
اگر شما هم جزو افراد درونگرا باشید، احتمالا این دو جمله را قبلا شنیده‌اید. اگر نتوانید در لحظات سرنوشت‌ساز صدای خود را به گوش دیگران برسانید ممکن است به زندگی و شغل خود آسیب برسانید.

اغلب افراد درون‌گرا دلایل خوبی برای خود دارند تا از صحبت کردن در قرارملاقات‌ها، جلسات و موقعیت‌های دیگر اجتناب کنند. در این شرایط، ابتدا باید عواملی که مانع شما می‌شوند را کشف کنیم. در اینجا ۳ مورد از رایج‌ترین عوامل بازدارنده و نحوه غلبه بر آنها را ذکر می‌کنیم.

“می‌خواهم مودب باشم.”
اگر شما برای اولین یا دومین بار به عنوان یک کارمند تازه وارد به جلسات مهم دعوت می‌شوید، ممکن است به خاطر حفظ احترام آنهایی که خیلی قدیمی‌تر از شما هستند در گفتگوها دخالت نکنید، به خصوص وقتی که شما فردی درون‌گرا باشید، این احساس تشدید می‌شود. احساس می‌کنید که نباید صحبت کنید.

تاثیر ناخواسته: این حالت باعث می‌شود که در جلسات و ملاقات‌های کاری دیده نشوید. زمانی که هیچکس شما را نبیند و نشناسد به توانایی‌های شما پی نخواهد برد. این بدان معناست که در هنگام ارتقای شغلی نادیده گرفته می‌شوید.

راه حل عملی: برای جلسات مطالبی را از قبل آماده کنید. برای هر جلسه‌ای که به آن دعوت می‌شوید از شخصی که شما را دعوت کرده سوالاتی بپرسید، چه کسانی در این جلسه حضور دارند؟ چرا من را دعوت کرده‌اند؟ قرار است راجع به چه موضوعاتی صحبت شود؟ بنابراین می‌توانید مطالب مورد نیاز خود را در زمان کافی فراهم کنید و نقطه‌نظرات خود را در کمال ادب و احترام بیان کنید.

هیچ مطلبی برای اضافه کردن ندارم”
همه مطالبی که باید در یک جلسه کاری گفته شود توسط دیگران مطرح می‌شود، بنابراین در انتهای جلسات شما دیگر نقطه‌نظر یا حرفی برای گفتن ندارید. اگر شما شنونده خوبی باشید و در ابتدا به دیگران فرصت صحبت کردن می‌دهید، یا در گروهی حضور دارید که شخصیت‌های برجسته‌ای در آنجا هستند به احتمال زیاد جزو این دسته قرار می‌گیرید.

تاثیر ناخواسته: خودتان را از دید یک شخص تازه وارد ببینید، حتی اگر شما بهترین نظرات را داشته باشید، تا زمانی که آنها را به اشتراک نگذاشته‌اید کسی شما را در نظر نمی‌گیرد و فرض می‌کند که شما هیچ ایده و طرحی ندارید. بدتر اینکه از نظر دیگران شما شخص بی‌تفاوتی به نظر می‌رسید.

راه‌ حل عملی: در ابتدای جلسات صحبت کنید. اگر تا آخر جلسات صحبت نکنید، این فرصت را به دیگران می‌دهید تا نظرات شما را با دیگران به اشتراک بگذارند. هدف خود را بر این بگذارید که جزو دو نفر اولی باشید که صحبت می‌کند، در جلسات افرادی که اول شروع به صحبت و اظهار نظر می‌کنند را خوب در نظر بگیرید، از گفته‌های آنها یادداشت‌برداری کنید، و توجه کنید که چطور صحبت می‌کنند.

“نمی‌خواهم حرف اشتباهی بزنم”
هیچ کس دوست ندارد جلوی کسانی که او را قضاوت می‌کنند، بی‌کفایت و ناکارآمد به نظر برسد. مثلا در یک قرار ملاقات کاری با مشتری، دوست ندارند حرفی بزنند که معامله یا رابطه خود را به خطر بیاندازند، بنابراین از همکاران با تجربه‌تر کمک می‌خواهند تا این شرایط را مدیریت کنند.

تاثیر ناخواسته: مشتری شما را به عنوان یک دستیار می‌بیند. در جلسات داخلی نیز، رییس شما فکر می‌کند که شما هیچ ایده خاصی ندارید و  تنها یک یادداشت بردار هستید و نه یک فرد تاثیر گذار.

راه حل عملی: قبل از جلسات و قرارملاقات‌ها از همکاران ارشد خود بپرسید که آنها چه انتظاری از شما دارند، چه چیزی را باید پوشش دهید و چگونه در بحث‌ها شرکت کنید، این کار به شما کمک می‌کند تا بتوانید تصمیم بگیرید که چه زمانی در گفتگوها شرکت کنید و یا از همکاران خود بخواهید تا شما را در موضوعات مهم وارد کنند.

در طول جلسات، برای هر سوالی که پرسیده می‌شود، در ذهن خود پاسخی را آماده کنید و آن را با پاسخ‌های همکاران ارشد خود مقایسه کنید. اگر جواب‌های شما با آنچه می‌شنوید در یک ردیف قرار گرفته باشد، پس در مسیر درست حرکت کرده‌اید و این موضوع اعتماد به نفس شما را در صحبت کردن بالا می‌برد.

حضور در جلسات مهم موقعیت‌های خوبی را برای شما فراهم می‌کند تا استعدادها و ارزش‌های خود را بهتر نشان دهید، وظایف خود را به درستی انجام دهید. زمانی که می‌خواهید نقطه‌نظر خود را به اشتراک بگذارید مطمئن شوید به درستی بر روی موضوع تمرکز کرده و مختصر و شمرده صحبت کنید.

پس از یک جلسه کاری نظرات مدیر یا مسئول خود را جویا شوید و از پیشنهادات آنها بهره بگیرید. در کسب‌وکار، صحبت کردن بسیار کلیدی است که گاهی اوقات توسط افراد درونگرا در معرض خطر قرار می‌گیرد. بنابراین به خاطر کار خود باید این شرایط را تغییر دهید.

برگرفته از: www.fastcompany.com

دیدگاه‌ها
  1. من درونگرا هستم ولی بدلیل شرایط جامعه تمایل دارم که خصوصیات برونگرایی داشته باشم ولی سوالی که دارم اینه من اگر برونگرا شم شخصیت من درواقع شخصیت درونی من دچار تغییر نمیشه؟ چون من واقعا فقط برای شرایط اجتماعی تصمیم به برونگرایی دارم و شخصیت درونی خودم رو دوست دارم.
    با تشکر از سایت خوب شما.

دیدگاه شما چیست؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

Back To Top